บทความ
คำในภาษาไทยทีมักเขียนผิดบ่อย
วันที่ 06 กรกฏาคม 2553

 

 

รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วิกิพจนานุกรม

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า:
รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด

ต่อไปนี้เป็น รายชื่อคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด เรียงลำดับตามตัวอักษรของ คำที่เขียนถูก ตามที่ปรากฏในพจนานุกรมภาษาไทยหรือตามประกาศของหน่วยงานราชการไทย

หมายเหตุ: การเขียนสะกดคำในนี้เป็นกรณีทั่วไป แต่ในกรณีเฉพาะ เช่น เป็นวิสามานยนาม อาทิ เป็นชื่อบุคคล ชื่อสถานที่ หรือในทางร้อยกรอง สามารถเขียนสะกดคำแตกต่างได้

 


คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ก็ ก้อ  
กงเกวียนกำเกวียน กงกำกงเกวียน กง และ กำ เป็นส่วนประกอบของล้อเกวียน
กงสุล กงศุล "กงสุล" มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสว่า "consul"
กฎ กฏ กฎ ทุกอย่าง ใช้ ฎ ชฎา ยกเว้น ปรากฏ ใช้ ฏ ปฏัก ส่วน กรกฎ/กรกฏ สะกดได้ทั้งสองแบบ
กฐิน กฐิณ  
กบฏ กบฎ, กบถ - "กบฏ" ใช้ ฏ ปฏัก
- ในสมัยโบราณ เคยสะกดด้วย ฎ ชฎา (ดู พจนานุกรมกฎหมาย ของ ขุนสมาหารหิตะคดี)
- ถ้าออกเสียง "ขะ-บด" เขียน "ขบถ"
กบาล, กระบาล กะบาล, -บาน ใช้เรียกศีรษะ แต่ไม่สุภาพ
กรรมกร กรรมกรณ์ - "กรรมกร" = คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน
- "กรรมกรณ์" = อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา ฯลฯ มักสลับกัน
กรรมกรณ์ กรรมกร - "กรรมกร" = คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน
- "กรรมกรณ์" = อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา ฯลฯ มักสลับกัน
กระเพาะ กะเพาะ, กะเพราะ, กระเพราะ ระวังสับสนกับ กะเพรา
กริยา กิริยา "กริยา" (กฺริ-) คือ คำชนิดหนึ่ง บอกอาการ การกระทำ เช่น เดิน วิ่ง เขียน เหล่านี้ คือ คำกริยา
กรีฑา กรีธา, กรีทา กีฬาอย่างหนึ่ง มักสลับกัน
กรีธา กรีฑา เคลื่อน ยก เดินเป็นหมู่หรือเป็นกระบวน เช่น กรีธาทัพ มักสลับกัน
กลยุทธ์ กลยุทธ, กลยุทธิ, กลยุทธิ์  
กลางคัน กลางครัน  
กลิ่นอาย กลิ่นไอ  
กสิณ กสิน  
กเฬวราก กเลวราก  
กอปร กอป, กอปร์ อ่านว่า "กอบ"
กอล์ฟ กลอฟ, กอลฟ์, ก็อลฟ์, ก็อล์ฟ, ก๊อลฟ์, ก๊อล์ฟ  
กะทันหัน กระทันหัน  
กะเทย กระเทย  
กะเทาะ กระเทาะ  
กะบังลม กระบังลม  
กะปิ กระปิ  
กะพง กระพง  
กะพริบ กระพริบ  
กะพรุน กระพรุน  
กะเพรา กะเพา, กระเพา, กระเพรา ระวังสับสนกับ กระเพาะ
กะล่อน กระล่อน  
กะละมัง กาละมัง  
กะลาสี กลาสี  
กะละแม กาละแม, กาลาแม, กาละแมร์  
กะหรี่ กระหรี่  
กะเหรี่ยง กระเหรี่ยง  
กะหล่ำ กระหล่ำ  
กะโหลก กระโหลก จำไว้ว่า กะโหลก กะลา
กังวาน กังวาล  
กันทรลักษ์ กันทรลักษณ์, กัณ-  
กันแสง กรรแสง, กรรณแสง ทรงกันแสง, ทรงพระกันแสง = ร้องไห้; กรรแสง แผลงมาจาก กระแสง = ส่งเสียงร้อง, ผ้าสไบ
กาลเทศะ กาละเทศะ  
กาลเวลา กาฬเวลา กาล หมายถึง เวลา , กาฬ แปลว่า รอยดำ หรือ แดง
กาฬสินธุ์ กาฬสินธ์, กาล-  
กำเหน็จ กำเน็จ, กำเหน็ด  
กิจจะลักษณะ กิจลักษณะ, กิจจลักษณะ  
กิตติมศักดิ์ กิติมศักดิ์, เกียรติมศักดิ์  
กินรี กินนรี แต่ "กิน-นอน" เขียน 'กินนร'
กิริยา กริยา "กิริยา" คือ อาการ การกระทำ เช่น ปฏิกิริยา
กุฎี, กุฏิ กุฎ, กุฎิ "กุฏิ" อ่านว่า "กุด" หรือ "กุด-ติ", ถ้าต้องการอ่าน "กุ-ดี" ต้องเขียน "กุฎี" (ใช้คำไหนก็ได้)
กู กรู คำสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง
เกม เกมส์ ในภาษาไทยสำหรับกรณีทั่วไปจะไม่มีการเปลี่ยนรูปแบบคำใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่าสื่อความหมายถึงเอกพจน์หรือพหูพจน์
เว้นแต่เป็นการทับศัพท์วิสามานยนาม เช่น "SEA Games" ว่า ซีเกมส์
เกล็ดเลือด เกร็ดเลือด  
เกษียณ เกษียน, เกษียร เกษียณ = สิ้นไป เช่นเกษียณอายุ; เกษียน = เขียน; เกษียร = น้ำนม
เกสร เกษร ส่วนในของดอกไม้
เกาต์ เก๊าท์  
เกียรติ เกียตร, เกียรต, เกียรต์, เกียรติ์ อ่านว่า "เกียด", ถ้าเขียน "เกียรติ์" อ่านว่า "เกียน" เช่น รามเกียรติ์
แก๊ง แก๊งค์, แก๊งก์ "แก๊ง" มาจากภาษาอังกฤษว่า "gang" ในภาษาไทยเป็นภาษาปาก หมายความว่า "กลุ่มคนที่ตั้งเป็นก๊กเป็นเหล่า (มักใช้ในความหมายไม่ดี) เช่น แก๊งโจร แก๊งอันธพาล"
แกร็น แกน, แกรน ไม่เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้แก่คน สัตว์ และพืช), เช่น แคระแกร็น

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ขบถ ขบฏ ดู กบฏ
ขโมย โขมย  
ขวาน ขวาญ  
ขะมักเขม้น ขมักเขม้น  
ขัณฑสกร ขัณท-, ขันท-, ขันฑ-  
ขาดดุล ขาดดุลย์ ดู "ดุล", "สมดุล"
ข้าวเหนียวมูน ข้าวเหนียวมูล มูน = เอากะทิเคล้ากับข้าวเหนียวเพื่อให้มัน
ขี้เกียจ ขี้เกลียด, ขี้เกียด  
ขึ้นฉ่าย คึ่น-, -ช่าย, -ไฉ่, -ไช่  
เขยก ขเยก, ขะเหยก  
ไข่มุก ไข่มุกข์, ไข่มุกด์, ไข่มุข  

ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฃ" โดยหันไปใช้ "ข" แทน เช่น "ฃวด" ก็ใช้เป็น "ขวด" เป็นต้น

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
คณบดี คณะบดี  
คทา คฑา, คธา  
คน ฅน ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน
ครรไล ครรลัย  
ครองแครง คลองแคลง  
ครองราชย์ ครองราช คำว่า "ราชย์" หมายถึง ความเป็นราชา, "ครองราชย์" จึงหมายถึง ครองความเป็นราชา
ทั้งนี้ คำว่า "ครองราชสมบัติ" หมายความว่า ครองสมบัติของพระราชา ก็คือ ครองความเป็นราชา (มิใช่ "ครองราชยสมบัติ" อันแปลว่า ครองสมบัติแห่งความเป็นพระราชา)
ครอบคลุม คลอบคลุม, -ครุม, -คุม  
คริสตกาล คริสต์กาล ใช้ตามโบราณ
คริสตจักร คริสต์จักร ใช้ตามโบราณ
คริสต์ทศวรรษ คริสตทศวรรษ ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
คริสต์ศตวรรษ คริสตศตวรรษ ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
คริสต์ศักราช คริสตศักราช  
คริสต์ศาสนา คริสตศาสนา ไม่นิยมสมาสข้ามภาษา
คริสต์ศาสนิกชน คริสตศาสนิกชน  
คริสต์มาส คริสตมาส  
ครุฑ ครุท  
ครุภัณฑ์ คุรุภัณฑ์  
ครุศาสตร์ คุรุศาสตร์  
คฤหาสน์ คฤหาสถ์ คฤห + อาสน
คลิก คลิ้ก, คลิ๊ก  
คลินิก คลีนิก, คลินิค  
ค้อน ฆ้อน  
คะ ค๊ะ  
คะนอง คนอง  
คัดสรร คัดสรรค์  
คาร์ป คาร์ฟ, คราฟ, คาร์พ, คราพ ชื่อปลา ทับศัพท์มาจาก carp
คารวะ เคารวะ, คาราวะ, คราวะ  
คำนวณ คำนวน  
คำสดุดี คำดุษฎี  
คุกกี้ คุ้กกี้, คุ๊กกี้ ออกเสียง คุก โดยไม่ต้องใส่วรรณยุกต์
คุรุศึกษา ครุศึกษา  
เค้ก เค็ก, เค๊ก  
เครียด เคลียด  
เครื่องราง เครื่องลาง  
แค็ตตาล็อก แคตตาล็อก, แคตาล็อก  
แคบหมู แค็บ-, แคป-, แค็ป-  
แคระแกร็น แคะแกน, แคะแกรน, แคระแกน, แคระแกรน, แคระเกร็น แกร็น = ไม่เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้แก่คน สัตว์ และพืช)
แครง แคลง แครง เป็นชื่อหอยทะเลและชื่อเห็ดชนิดหนึ่ง; แคลง แปลว่า กินแหนง, สงสัย
โค่ง โข่ง โข่ง = เปิ่น ไม่เข้าท่า / โค่ง = โตกว่าเพื่อน
โคตร โครต, โคต, โคด  
โครงการ โครงการณ์, โคลงการ การ คือ งาน
โควตา โควต้า ออกเสียง คว ควบกล้ำ และออกเสียง ต้า โดยไม่ต้องใส่วรรณยุกต์
คอลัมน์ คอลัมม์  

ปัจจุบันไม่มีคำที่ใช้ "ฅ" โดยหันไปใช้ "ค" แทน เช่น "ฅอ" ก็ใช้เป็น "คอ" เป็นต้น

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ฆราวาส ฆรวาส, ฆารวาส, -วาท  
ฆาตกร ฆาตรกร ฆาต แปลว่า ฆ่า, ทำลาย หรือ ตี
ฆาตกรรม ฆาตรกรรม ฆาต แปลว่า ฆ่า, ทำลาย หรือ ตี
เฆี่ยน เคี่ยน - "เฆี่ยน" = ตีด้วยหวายหรือไม้เรียวเป็นต้นเป็นการลงโทษ เป็นต้น
- "เคี่ยน" ไม่มีความหมาย

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
งบดุล งบดุลย์ ไม่ใช่ ดุลย์
งูสวัด งูสวัส, งูสวัสดิ์  

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
จงกรม จงกลม การฝึกสมาธิ
จระเข้ จรเข้ เครื่องดนตรีไทย เรียก จะเข้; ชื่อสถานที่บางแห่งยังสะกดว่า จรเข้ อยู่เช่น คลองจรเข้บัว ตำบลจรเข้สามพัน ตำบลจรเข้ร้อง
จลนศาสตร์ จลศาสตร์  
จลาจล จราจล มาจากคำ จล + อจล
จะงอย จงอย  
จะจะ จะ ๆ คำมูลสองพยางค์
จะละเม็ด จาละเม็ด, จาระเม็ด, จรเม็ด, จระเม็ด  
จักจั่น จั๊กจั่น  
จักร จักร์  
จักรพรรดิ จักรพรรดิ์ อ่านว่า "จัก-กฺระ-พัด"
จักรวรรดิ จักรวรรดิ์ อ่านว่า "จัก-กฺระ-หวัด"
จักสาน จักรสาน เครื่องใช้ที่ทำด้วยมือ
จัตุรัส จตุรัส  
จาระไน จารไน  
จาระบี จารบี  
จำนง จำนงค์ แผลงจาก "จง"
จินตนาการ จินตะนาการ, จินตรนาการ  
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ปัจจุบันใช้แบบมีทัณฑฆาตตามที่ได้รับพระราชทาน (ขัดหลักคำสมาส)
เจ๊ง เจ็ง, เจ้ง, เจ๋ง เจ๊ง (ไม้ตรี) = ล้มเลิกกิจการ หมดสภาพ ใช้การไม่ได้
เจ๋ง เจ๊ง เจ๋ง (ไม้จัตวา) = ดีเลิศ ยอดเยี่ยม
เจตจำนง เจตจำนงค์ จำนง แผลงจาก จง
เจตนารมณ์ เจตนารมย์  
เจียระไน เจียรไน  
โจทก์ โจทย์ โจทก์ หมายถึง ผู้ฟ้องร้องในศาลกล่าวหาจำเลย โจทย์ หมายถึง ปัญหา เช่น โจทย์เลข
ใจ จัย  

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ฉบับ ฉะบับ  
ฉะนั้น ฉนั้น  
ฉะนี้ ฉนี้  
ฉัน ฉันท์ เสมือน เช่น ฉันญาติ ฉันมิตร; รับประทาน ใช้แก่พระสงฆ์
ฉันท์ ฉัน ความพอใจ หรือร้อยกรองประเภทหนึ่งมีบังคับครุลหุ
เฉพาะ ฉะเพาะ, ฉเพาะ  
ไฉน ฉไน  

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ชมพู ชมภู  
ชมพู่ ชมภู่  
ชลมารค ชลมาค, ชลมาคร, ชลมาร์ค หมายถึง ทางนํ้า เช่น กระบวนเสด็จพระราชดำเนินโดยทางชลมารค
ชะนี ชนี  
ชะมด ชมด  
ชะลอ ชลอ  
ชัชวาล ชัชวาลย์  
ชานชาลา ชานชะลา "ชาลา" แปลว่า ชาน "ชานชาลา" เป็นคำซ้อน (ทำนองเดียวกับ กักขัง, ใหญ่โต ฯลฯ)
ชีพิตักษัย ชีพตักษัย  
ชีวประวัติ ชีวะประวัติ สมาสแล้วลบวิสรรชนีย์
ไช้เท้า ไชเท้า, ใชเท้า พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานกำหนดไว้เพียงว่า ไช้เท้า หมายถึง ผักกาดหัว
ไชโป๊, ไช้โป๊ ไชโป๊ว, ไช้โป๊ว, ไชโป้ว ผักกาดหัวที่ดองเค็มหรือหวาน แล้วนำไปตากแห้ง; ระบบเสียงภาษาไทยไม่มีเสียงสระโอว

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ซวดเซ ทรวดเซ  
ซ่องเสพ ส้องเสพ  
ซาบซ่าน ทราบซ่าน, -ส้าน  
ซาบซึ้ง ทราบซึ้ง  
ซาลาเปา ซาละเปา, ซะละเปา  
ซาวเสียง ซาวด์เสียง,
ซาวน์เสียง,
ซาวนด์เสียง
แปลว่า หยั่งเสียงเพื่อฟังความคิดเห็น และไม่ได้มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sound"
ซีเมนต์ ซีเม็นต์, ซีเมนท์, ซีเม็นท์, ซีเม็น  
ซุ่ม สุ่ม, สุ้ม ซุ่ม = ซ่อน, แอบซ่อนคอยทีอยู่ / สุ่ม = เครื่องมือจับปลา, เครื่องสานครอบขังไก่, ไม่เฉพาะเจาะจง
ซุ้ม สุ้ม สิ่งที่เป็นพุ่มมีทางลอดได้, ส่วนบนของประตูหน้าต่าง
เซ็นชื่อ เซ็นต์ชื่อ จากคำอังกฤษ sign, ไม่มี ต การันต์
เซนติเมตร เซ็นติเมตร  
ไซ้ ไซร้ ไซ้ = กิริยาที่นกหรือเป็ดเอาปากย้ำ ๆ ขนหรือหาอาหาร ฯลฯ, เช่น เป็ดไซ้ขน
ไซร้ = คำสำหรับเน้นความหมายของคำหน้า, เช่น ลูกหนี้ยังไม่ชำระหนี้ไซร้ ลูกหนี้ได้ชื่อว่าผิดนัด
โซม โทรม โซม = เปียกทั่ว, เช่น เหงื่อโซมตัว
โทรม = เสื่อมสภาพ, ระดมฟันแทง, ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราหญิง ฯลฯ

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ฌาน ฌาณ  
ฌาปนกิจ ฌาปณกิจ  
เฌอ กะเฌอ  

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ญวน ญวณ  
ญัตติ ญัติ  
ญาณ ญาน  
ญาติ ญาต  

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ฎีกา ฏีกา ใช้ ฎ ชฎา ตัวอักษรที่คล้ายกันทำให้เกิดความสับสน

ปัจจุบันไม่มีคำที่ขึ้นต้นด้วย "ฏ"

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ฐาน ฐาณ  

ไม่มีคำที่เขียนผิด

ไม่มีคำที่เขียนผิด สำหรับ "เฒ่าแก่" และ "เถ้าแก่" ใช้ได้ทั้งสองคำ

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ณ. อ่านว่า "นะ" มีความหมายว่า ที่
ในการเขียน ไม่มีจุดข้างหลังเพราะมิใช่คำย่อ แต่ "ณ" แผลงรูปมาจาก "ใน" และมักเว้นวรรคหน้าวรรคหลัง "ณ" ด้วย เช่น "อยู่ ณ ที่นี้"

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ดอกจัน ดอกจันท์, ดอกจันทน์, ดอกจันทร์ เครื่องหมาย *, ดอกของต้นจัน
ดอกจันทน์ ดอกจัน, ดอกจันท์, ดอกจันทร์ รกหุ้มเมล็ดจันทน์เทศ
ดอกไม้จันทน์ ดอกไม้จัน, ดอกไม้จันท์, ดอกไม้จันทร์ ดอกไม้ประดิษฐ์สำหรับงานเผาศพ
ดัตช์ ดัชต์, ดัชท์, ดัทช์  
ดาดตะกั่ว ดาษตะกั่ว  
ดาดฟ้า ดาษฟ้า  
ดาษดื่น ดาดดื่น  
ดำรง ดำรงค์  
ดำริ ดำหริ, ดำริห์ อ่านว่า "ดำ-หริ", โบราณเขียน "ดำริห์"
ดุล ดุลย์ "ดุล" เป็นคำนามแปลว่า ความเท่ากัน หรือความเสมอกัน, ส่วน "ดุลย์" เป็นคำวิเศษณ์แปลว่า เท่ากัน หรือเสมอกัน
ดุษณี โดยดุษฎี ดุษณี หมายถึง นิ่ง
ดุษฎี หมายถึง ยินดี
มักใช้สลับกัน เช่น ในถ้อยคำว่า "ยอมรับโดยดุษณี"
เดินเหิน เดินเหิร โบราณเขียน "เหิร"
แดก แดรก, แด่ก, แดร่ก, แด๊ก เป็นภาษาปาก หมายถึง กิน หรือ พูดกระทบให้โกรธ ฯลฯ

คำที่เขียนถูก มักเขียนผิดเป็น หมายเหตุ
ตรรกศาสตร์ ตรรกะศาสตร์  
ตรรกะ, ตรรก- ตรรกกะ  
ตราสัง ตราสังข์  
ตรึงตรา ตรึงตา หมายถึง ติดแน่น
ตะกร้า ตระกร้า  
ตะราง ตาราง ที่คุมขัง
ตานขโมย ตาลขโมย  
ตาราง ตะราง ช่องสี่เหลี่ยม
ตำรับ ตำหรับ  
ติดสัด ติดสัตว์  
โต๊ะ โต้ะ  
ใต้ ไต้ ใช้แสดงตำแหน่ง เช่น ใต้โต